ဈေးသည်မလေးနီလာ☑️

ဇာတ်လမ်း အစ /အဆုံး

ကျွန်တော်နာမည်ကကျော်ကျော်သန်းပါ.. အပေါင်းအသင်းတွေကတော့ ကျော်ကြီး လို့ခေါကြတာပေါ့…. တက်ဆီ သမားလေးကျော်ကြီးပေါ့ဗျာ…. ကျော်အသက် ၂၅မှာအိမ်ထောင်ကျတဃ်… သူနာ့မည်က သူဇာပေါ့.. ဒါနဲ့ကျော်က အားကစားလိုက်စားတော့ ဗလကတောင့်တောင့် လီးက ရှစ်လက်မရှိတာပေါ့ဗျာ… သူဇာလေးကတော့ လုံးကြီးပေါက်လှကြီးပေါ့… မင်္ဂလာဦးညမှာ သူဇာကိုချစ်ဖို့သူငဃ်ချင်းတွေနဲ့ သောက်ကြစားကြပေါ့ … အရက်ရှိန်လေးက နည်းနည်းတက်လာတာ သူဇာဆီအပြေးပြန်လာခဲ့တဃ်… သူဇာလေးက ညဝတ်အကျီင်္အပါးလေးနဲ့ ရှက်သွေးရောင်ဖြာနေတဲ့ သူ့မျက်နှာလေးက ကျော့်ကိုရင်တွေ တဒုနိးဒုန်းခုန်စေတာပေါ့ဗျာ…
သူဇာကကို “ကျော်ကြီးထမင်းစားဦးမလား” တဲ့… ကျော်ကလည်းခေသူမှမဟုတာ “ထမင်းစားချင်ပူး ဖုတ်ဖုတ်ဘဲ စားချင်တဃ်” ပြောလိုက်တော့ သူဇာလေးက “ဟာကျော်ကြီးနော်မညစ်ပတ်နဲ…” ကျောိလည်းထိန်းမရတော့နဲ့ သူဇာလေးကိုချီပီး ကုတင်ပေါပစ်ချလိုက်တော့ သူဇာလေးခင်ဗျာ မျက်လုံးလေးလည်ပီး ကြည့်နေရှာတဃ် သူဇာလက်ကလေးကိုကိုင်ပီး ကျော်လီးပေါကိုတင်ပေးလိုက်တော့… “ဟာကိုကျော်သူဇာမြင်ဖူးတာ ကလေးလေးဟာတွေဘဲ မြင်ဖူးတဃ် …ကိုကျော်ဟာကြီးက ကကြှနျတျောနာမညျကကြျောကြျောသနျးပါ.. အပေါငျးအသငျးတှကေတော့ ကြျောကွီး လို့ခေါကွတာပေါ့…. တကျဆီ သမားလေးကြျောကွီးပေါ့ဗြာ…. ကြျောအသကျ ၂၅မှာအိမျထောငျကတြဃျ… သူနာ့မညျက သူဇာပေါ့.. ဒါနဲ့ကြျောက အားကစားလိုကျစားတော့ ဗလကတောငျ့တောငျ့ လီးက ရှဈလကျမရှိတာပေါ့ဗြာ… သူဇာလေးကတော့ လုံးကွီးပေါကျလှကွီးပေါ့… မင်ျဂလာဦးညမှာ သူဇာကိုခဈြဖို့သူငဃျခငျြးတှနေဲ့ သောကျကွစားကွပေါ့ … အရကျရှိနျလေးက နညျးနညျးတကျလာတာ သူဇာဆီအပွေးပွနျလာခဲ့တဃျ… သူဇာလေးက ညဝတျအကြီင်ျအပါးလေးနဲ့ ရှကျသှေးရောငျဖွာနတေဲ့ သူ့မကျြနှာလေးက ကြေျာ့ကိုရငျတှေ တဒုနိးဒုနျးခုနျစတောပေါ့ဗြာ…
သူဇာကကို “ကြျောကွီးထမငျးစားဦးမလား” တဲ့… ကြျောကလညျးခသေူမှမဟုတာ “ထမငျးစားခငျြပူး ဖုတျဖုတျဘဲ စားခငျြတဃျ” ပွောလိုကျတော့ သူဇာလေးက “ဟာကြျောကွီးနျောမညဈပတျနဲ…” ကြေိာလညျးထိနျးမရတော့နဲ့ သူဇာလေးကိုခြီပီး ကုတငျပေါပဈခလြိုကျတော့ သူဇာလေးခငျဗြာ မကျြလုံးလေးလညျပီး ကွညျ့နရှောတဃျ သူဇာလကျကလေးကိုကိုငျပီး ကြျောလီးပေါကိုတငျပေးလိုကျတော့… “ဟာကိုကြျောသူဇာမွငျဖူးတာ ကလေးလေးဟာတှဘေဲ မွငျဖူးတဃျ …ကိုကြျောဟာကွီးက ကွောကျစရာကွီးနျော” “အဲ့ကွောကျစရာကွီးနဲ့ခဈြပေးမဃျ” ဆိုပီး သူဇာဖုတျဖုတျအဝကိုတပေ့ေးလိုကျတော့ သူဇာကတားတဃျ “ကိုကြျောဖွညျးဖွညျးနျော သူဇာကွောကျလို့ပါ” ကြျောလညျးဖွညျးဖွညျးခငျြးထညျ့ဖို့ကွိုးစားရတာပေါ့ မဝငျဖူးဗြ အဖုတျလေးကစေးကပျြနတေဃျ “အား..အား..အား…ကိုကြျောဖွညျးဖွညျးသူဇာအရမျးနာတဃျ” “ခဏလေးပါနျော” ဆိုပီးဖွညျးဖွညျးခငျြးလီးကိုထိုးထညျ့လိုကျတော့ သှေးလေးတှစေို့လာတဃျ မကျြရညျလေးတှလေညျးဝိုငျးလို့ “အရမိးနာတာဘဲကိုရဃျ …” အရကျရှိနျလေးကလညျးတကျလာတော့ တဖွညျးဖွညျးအရှိနျမွငျ့ပီးလိုးတာပေါ “ဖှတျ…ဖှတျ…ဗွှတျ…” “အားကိုရေ သူဇာတအားကောငျးလာပီ ကွမျးကွမျးလေးစောငျ့ပေးပါ….”
စောငျ့ခကျြတှကေတအားကွမျးတာဘဲ.. “ကိုရဃျ သူဇာပီးတော့မဃျ အား…အား… အား….” ” ကို့လီးကွီးကိုကွိုကျလား သူဇာ…” “အရမျးကွိုကျတာပေါ့ကိုရဃျ….” အဖုတျနဲ့လီးရိုကျသံတှကေအခနျးထဲဆူညံ့လကျြသူဇာလေး..ပီးသှားတဃျ …အရညျတှမှေ အမြားကွီးဘဲ… အဖုတျရညျလေးတှကေ မနံတော့ ကုနျးလကျြပဈလိုကျတဃျ… “အား..ကိုကိုသူဇာအရမျးကွိုကျတဃျ… ” ကြျောလညျး အခကျြငါးဆဃျလောကျထပျစောငျ့ပီး လရတှေကေိုသူဇာမကြိနှာလေးပေါ ပနျးထုတျလိုကျတဃျ … မကျြနှာပေါမှာလရတှေရှေဲနတောလေးက သိပျကိုခဈြဖို့ကောငျး… ညတိုငျးလိုးကွဆျောကွတာပေါ့… သူဇာလေးကလညျး တအားထနျတဃျ… လိုးခငျြတိုငျးအဆငျသငျ့ဘဲဆိုတော့ .. သူဇာလေးရှိနရေငျ ကိုကြေျာ့ဘဝပွညျ့စုံနတောပေါ့… တနကေ့တြော့ ကြျောကွီးဘဝက ကံဆိုးမိုးမှောငျကွ… သူဇာလေးတီဘီရောဂါဖွဈပီး ကှဃျလှနျသှားခဲ့တဃျ… ကြေျာ့ဘဝက ညတိုငျးအောကားကွညျ့ပီး အခြိနျတှဖွေတျသနျးရတာပေါ့…. အကွာကွီးတော့ ဘဝကခါးမနဘေဲ ကံကောငျးခွငျးတှေ တဖနျပွနျရောကျတော့တဃျလို့ပွောရတော့မှာပေါ့…
ကားဂိတျမှာနားရငျ သူငဃျခငျြးတှနေဲ့စကားပွောကွရငျ… အောငျအောငျဆိုတဲ့ သူငဃျခငျြးက.. သူကောငျမလေးတှကေို ဘဃျလိုလိုးတာ ဘဃျလိုလိုကျရတဃျဆိုပီး အာပေါရှငျရှငျပွောနတောကိုကွားတော့ စိတျဝငျစားလာတဃျဗြာ…. အာနဲ့အောငျအောငျကို ဆရာတငျရတော့တာပေါ့… “အောငျအောငျရေ နညျးလမျးပေးပါဦး…” “ဟာ ကိုကြျောဟုပီဗြာ” ဆိုပီး ဆကျ အကောငျ့တဈကောငျ့ဖှငျ့ပေးတဃျ… နာမညျကတော့အဆနျးဗြ မမကွီးမြားကိုရှဃျပွုစုပေးခငျြသူတဲ့… ကောငျမလေးတှကေိုလညျး အပျပေးတဃျ… အာနဲ့အိမျရောကျတော့အပငျြးပွဘေဲဆိုပီး နီလာဆိုတဲ့အကောငျ့နဲ့စခကျြဖွဈတဃျ… “ဟိုငျးနီလာ…” “ဟုတျတဲ့…” တအားပြျောသှားတာပေါ့ ကွိုးစားမဃျဆိုပီး… စကားတှအေမြားကွီးပွောဖွဈကွရငျးရငျးနှီးမူတှရေလာကွတဃျ… တဈဃောကျနဲ့တဈဃောကျပုံတှပေို့ကွ ဗီဒရိုကော တှပွေောကွပေါ့… အဆငျပွနေပေီဆိုတာ သိတော့အပွငျမှာတှဖေို့ခြိနျးတဃျ… မရပူးဘဲငွငျးတဃျ… တနကေ့တြော့စိတျတိုတိုနဲ့ “ငါနဲ့အမွဲခုလိုတှပွေောနတော…ဘာလို့ငွငျးရတာလဲ” ဆိုတော့ “အိမျကလူကွီးသိမှာစိုးလို့ပါ…” ကြျောလညျးနားလညျလိုကျပီမခကျဖူးဆိုတာကို… စိတျရှညျရှညျနဲ့စောငျ့ရတော့တာပေါ့…
တနကေ့တြော့ မသိတဲ့ဖုနျးကော ဝငျလာတဃျ.. “ကိုကြျောကွီးလားရှငျ့ နီလာပါ… နီလာတို့တှကွေ့ရအောငျလေ..” “အငျး” ဆိုပီးနီလာဖှငျ့ထားတဲ့လကျဖကျသုတျဆိုငျလေးကို သှားပီးစကားစမွညျပွောကွတာပေါ့… ဒီလိုနဲ့ နီလာပါးလေးကို ဖကျနမျးလိုကျတဃျ… “ဟာ ကိုလူတှကွေညျ့နမေဃျလေ နောကျမှနျော” တဲ့.. အဲ့ဒါနဲ့ညနဆေိုငျပိတျတော့ နီလာကိုကားလေးမောငျးပီးသှားခေါတဃျ… နီလာဘျောဒီကောကျကွောငျးကတေ့ာ ၃၈ ၃၅ ၄၅ ရဆေငျးငါးကွီပေါ့ဗြာ… ကားနောကျခနျးမှာထိုငျရငျးဖကျရငျးနဲ့ နီလာနို့တှဘောတှကေိုငျမဃျလုပျတော့ “ကားပေါမှာ ဘဃျလိုဖွဈနတောလဲ” တီးတိုးပွောပီး လကျကိုဖဃျထုတျတဃျ ဒီလိုနဲ့ ပလာဇာရှရေ့ောကျခါနီးတော့ ပလာဇာအနောကျကတောငျပေါသားဟျောတဃျကို မောငျးဝငျလိုကျတဃျ… တောငျပေါသားကို ရောကျတော့ ကောငျတာကို အခနျးဃူမဃျ ဆကျရှငျနဲ့ဘဲ အခနျးရောကျမှငှရှေငျးမဃျဆိုပီးပွောပီ ဝိတျတာကောငျလေးအနောကျက လိုကျလာခဲ့တဃျ နီလာကို တော့လကျဆှဲခေါလာတာပေါ့… အခနျးရောကျတော့ ဝိတျတာကောငျလေးကငှရှေငျးပီး အခနျးတံခါးပိတျသှားတဃျ.. နီလာလေးက ကုတငျပေါမှာ တငျပါးလှဲလေးထိုငျနတေဃျ ကနြျောက အကြီင်ျနဲ့ပုဆိုးကိုခြှတျပီး သခြောခေါကျပီး ကူတငျပေါတကျရငျးနီလာကို ဖကိလှဲပဈပီး အငမျးမရနှာခမျးကိုစုပျနမျးရငျး နီလာရဲ့အကြီင်္ ဘျောလီ ထမီ အတှငျးခံတို့ကိုခြှတျပဈလိုကျတဃျ …ထို့နောကိနို့အုံလေးအား ခပျဖှဖှပှတျသပျပီး အသာအဃာ ဆကျကိုငျခမြှေပေးလိုကျသညျ.
နီလာရဲ့နို့တှကေို့တပှတပြှတစြို့လိုကသြညြ… နီလာလညြး ညညြးလာသညြ.. အဖုတကြားလကထြည့မြှလေိုကသြညြ…. “ကိုကွြော..အားးး..ဟငြးး…ဟငြး…” ပှီးတော့နီလာစောကဖြုတကြိုလိုးဖို့အတှကြ.. ပေါငကြိုကားပီး လီးတကေ့ာ ဖိခလွိုကတြော့တဃြ.. ကတွောလြညြး သူ့ပေါငကြှားဒူးထောကဝြငြ ပီး သူ့အဖုတကြိုကှည့လြိုကတြဃြ မို့ဖောငြးပီးအမှေးမရှိပူး နှာခးမသြားလေးတှကေို လကနြဲ့မှလေိုကတြဃြ…. အရမြးကိုလှတဲ့စောကဖြုတဘြဲ… ပေါငကြိုမတငကြာ ဖွဲကားပီးလီးကို စောကရြညတြှစေိုနတေဲ့အဖုတထြဲထိုးထည့လြိုကတြဃြ… “ဗစြွ..ဘှတြ..ဗစြွ…ဗစြွ…” “ကိုကွြော..အား…ကိုကွြော….” ဖှညြးဖှညြးခငြွးအဆုံးထိ ထိုးသှငြးလိုကတြဃြ.. နီလာစောကဖြုတကြရှဃဘြဲ… လီးတဈခွောငြးလုံး ညှဈထားတဃလြေ… အဆုံးလဲရောကတြော့ ပှနပြီးနောကပြှနိဆုတပြီး ရှတေို့းနောကဆြုတဖြှညြးဖှညြးခငြွးလုပတြဃြ… စောကရြညတြှနေဲ့ လီးကပှောငတြငြးနတောဘဲ.. အဝငခြွောလာတော့အရှိနလြေးတငိလိုကတြဃြ… “ဘှတြ..ဖှတြ…ဗစြွ…ဗစြွ…ဖုတြ…ဖုတြ…” “ကိုကွြော..အား…ဟငြး…ဟငြးးး…” လီးတဈဆုံးအရှိနနြဲ့လိုးတော့ ဂှေးဥကတဖတြ ဖတနြှင့ရြိုကနြတော… အရမြးကိုမိုကတြဃဗြွာ.. ဆဃမြိနဈလောကဗြငြွးလိုကတြဃြ…
နီလာလေးလညျးညညျးသံတှထှေကျနတောဘဲဗြာ… “နီလာ..ကိုကြျောကုနျးလိုးခငျြတဃျ.. လေးဖကျကုနျးပေးပါလား…” သူအိပျဃာကလူးလဲထပီး ကုနျးပေးတဃျ….. ဖငျအိုးကွီးပီးခါးသေးသှားတဃျ… နောကျကနဒေူးထောကျပီး လီးကို အဖုတျထဲထညျ့ကာလိုးလိုကျတဃျ… “ဗြိ..ဇှိ..ဖှတျ..ဖတျ…ဖနျး..ဖနျး..ဖနျး” “ကိုကြျော…အား..ဟားးး…အိုးးရှီးးးရှီးးးအိုးးး” “ဘှတျ…ဖှတျ…ဖှတျ…ဖနျး…ဖနျး” “ကိုကြျော..အား…ရှီး…ရှီး…အိုးး..အားးး” နို့ကိုလှမျးဆှဲပီးဆဃျမိနဈလောကျလိုးလိုကျတဃျ… နီလာလညျးသူ့ဖငျအိုးကွီးကိုနောကျပွနျဆောငျဆောငျ့ပေးတဃျ…အဲကှနျးခနျးထဲခြှေးတပွိုကျွပွိုကျကတြဃျဗြာ… ခဏကွာတော့ “ကိုကြျော..အားး…ရှီးးး…အားးးး….” နီလာမှာလေးဖကျထောကျနတောကမှောကျကသြှားတဃျ…
ကနြျောလညျးခါးကို ဆှဲထားလိုကျပီး ပွီးအောငျဆောငျ့ခလြိုကျတော့တဃျ… ပွီးတော့မှ အိပျဃာပေါလှဲခလြိုကျကာ.. နီလာကိုဖကျပီး…. “ကောငျးလား နီလာလေး” “မသိပူး” “မကောငျးပူးလား နီလာလေး” “မပွောဘူးကှာ” “ဟငျးးး…ဟငျးးး…ကိုကွီးမဝသေးဖူးနျော” “ထပျလုပျဦးမလို့လား ကိုကြျော နီလာအခြိနျမရပူးနျော.. .ဃောကျြားကိုသူငဃျခငျြးတှနေဲ့မုနျ့သှားစားမလို့ လို့ပွောပီးထှကျလာတာ.. ဃောကြိားက ပှစိပှစိလုပျနတောနဲ့ စကားမြားပီး ထှကျလာတာ…” “မကွာပါဘူး ညီမလေးထပျလုပျခငျြသေးတဃျ” ပွောနရေငျးနဲ့ ကနြျောပွနျပီးထကွှလာကာ နောကျတခြီလိုးလိုကျသေးတဃျ ပွီးမှ နီလာရော ကနြျောပါရဆေေးကွပီး ဟိုတဃျကလဈထှကျကာ နီလာကို အရငျလိုကျပို့တဃျ.. ပီးမှ အိမျပွနျလာခဲ့လိုကျတဃျ… နောကျတော့ သူ့ဃောကျြားလှတျတိုငျးအမွဲလကျဖကျသုတျဆိူငျလေးမှာ လကျဖကျသုတျလေးစားပီး အမွဲခြိနျးလိုးဖွဈခဲ့ကွပါတော့တဃျ…..ပွီး
Zawgyi

ဈေးသည်မလေးနီလာ (စ/ဆုံး)
ကျွန်တော်နာမည်ကကျော်ကျော်သန်းပါ.. အပေါင်းအသင်းတွေကတော့ ကျော်ကြီး လို့ခေါကြတာပေါ့…. တက်ဆီ သမားလေးကျော်ကြီးပေါ့ဗျာ…. ကျော်အသက် ၂၅မှာအိမ်ထောင်ကျတဃ်… သူနာ့မည်က သူဇာပေါ့.. ဒါနဲ့ကျော်က အားကစားလိုက်စားတော့ ဗလကတောင့်တောင့် လီးက ရှစ်လက်မရှိတာပေါ့ဗျာ… သူဇာလေးကတော့ လုံးကြီးပေါက်လှကြီးပေါ့… မင်္ဂလာဦးညမှာ သူဇာကိုချစ်ဖို့သူငဃ်ချင်းတွေနဲ့ သောက်ကြစားကြပေါ့ … အရက်ရှိန်လေးက နည်းနည်းတက်လာတာ သူဇာဆီအပြေးပြန်လာခဲ့တဃ်… သူဇာလေးက ညဝတ်အကျီင်္အပါးလေးနဲ့ ရှက်သွေးရောင်ဖြာနေတဲ့ သူ့မျက်နှာလေးက ကျော့်ကိုရင်တွေ တဒုနိးဒုန်းခုန်စေတာပေါ့ဗျာ…
သူဇာကကို “ကျော်ကြီးထမင်းစားဦးမလား” တဲ့… ကျော်ကလည်းခေသူမှမဟုတာ “ထမင်းစားချင်ပူး ဖုတ်ဖုတ်ဘဲ စားချင်တဃ်” ပြောလိုက်တော့ သူဇာလေးက “ဟာကျော်ကြီးနော်မညစ်ပတ်နဲ…” ကျေိာလည်းထိန်းမရတော့နဲ့ သူဇာလေးကိုချီပီး ကုတင်ပေါပစ်ချလိုက်တော့ သူဇာလေးခင်ဗျာ မျက်လုံးလေးလည်ပီး ကြည့်နေရှာတဃ် သူဇာလက်ကလေးကိုကိုင်ပီး ကျော်လီးပေါကိုတင်ပေးလိုက်တော့… “ဟာကိုကျော်သူဇာမြင်ဖူးတာ ကလေးလေးဟာတွေဘဲ မြင်ဖူးတဃ် …ကိုကျော်ဟာကြီးက ကြောက်စရာကြီးနော်” “အဲ့ကြောက်စရာကြီးနဲ့ချစ်ပေးမဃ်” ဆိုပီး သူဇာဖုတ်ဖုတ်အဝကိုတေ့ပေးလိုက်တော့ သူဇာကတားတဃ် “ကိုကျော်ဖြည်းဖြည်းနော် သူဇာကြောက်လို့ပါ” ကျော်လည်းဖြည်းဖြည်းချင်းထည့်ဖို့ကြိုးစားရတာပေါ့ မဝင်ဖူးဗျ အဖုတ်လေးကစေးကျပ်နေတဃ် “အား..အား..အား…ကိုကျော်ဖြည်းဖြည်းသူဇာအရမ်းနာတဃ်” “ခဏလေးပါနော်” ဆိုပီးဖြည်းဖြည်းချင်းလီးကိုထိုးထည့်လိုက်တော့ သွေးလေးတွေစို့လာတဃ် မျက်ရည်လေးတွေလည်းဝိုင်းလို့ “အရမိးနာတာဘဲကိုရဃ် …” အရက်ရှိန်လေးကလည်းတက်လာတော့ တဖြည်းဖြည်းအရှိန်မြင့်ပီးလိုးတာပေါ “ဖွတ်…ဖွတ်…ဗြွတ်…” “အားကိုရေ သူဇာတအားကောင်းလာပီ ကြမ်းကြမ်းလေးစောင့်ပေးပါ….”
စောင့်ချက်တွေကတအားကြမ်းတာဘဲ.. “ကိုရဃ် သူဇာပီးတော့မဃ် အား…အား… အား….” ” ကို့လီးကြီးကိုကြိုက်လား သူဇာ…” “အရမ်းကြိုက်တာပေါ့ကိုရဃ်….” အဖုတ်နဲ့လီးရိုက်သံတွေကအခန်းထဲဆူညံ့လျက်သူဇာလေး..ပီးသွားတဃ် …အရည်တွေမှ အများကြီးဘဲ… အဖုတ်ရည်လေးတွေက မနံတော့ ကုန်းလျက်ပစ်လိုက်တဃ်… “အား..ကိုကိုသူဇာအရမ်းကြိုက်တဃ်… ” ကျော်လည်း အချက်ငါးဆဃ်လောက်ထပ်စောင့်ပီး လရေတွေကိုသူဇာမျကိနှာလေးပေါ ပန်းထုတ်လိုက်တဃ် … မျက်နှာပေါမှာလရေတွေရွဲနေတာလေးက သိပ်ကိုချစ်ဖို့ကောင်း… ညတိုင်းလိုးကြဆော်ကြတာပေါ့… သူဇာလေးကလည်း တအားထန်တဃ်… လိုးချင်တိုင်းအဆင်သင့်ဘဲဆိုတော့ .. သူဇာလေးရှိနေရင် ကိုကျော့်ဘဝပြည့်စုံနေတာပေါ့… တနေ့ကျတော့ ကျော်ကြီးဘဝက ကံဆိုးမိုးမှောင်ကြ… သူဇာလေးတီဘီရောဂါဖြစ်ပီး ကွဃ်လွန်သွားခဲ့တဃ်… ကျော့်ဘဝက ညတိုင်းအောကားကြည့်ပီး အချိန်တွေဖြတ်သန်းရတာပေါ့…. အကြာကြီးတော့ ဘဝကခါးမနေဘဲ ကံကောင်းခြင်းတွေ တဖန်ပြန်ရောက်တော့တဃ်လို့ပြောရတော့မှာပေါ့…
ကားဂိတ်မှာနားရင် သူငဃ်ချင်းတွေနဲ့စကားပြောကြရင်… အောင်အောင်ဆိုတဲ့ သူငဃ်ချင်းက.. သူကောင်မလေးတွေကို ဘဃ်လိုလိုးတာ ဘဃ်လိုလိုက်ရတဃ်ဆိုပီး အာပေါရွင်ရွင်ပြောနေတာကိုကြားတော့ စိတ်ဝင်စားလာတဃ်ဗျာ…. အာနဲ့အောင်အောင်ကို ဆရာတင်ရတော့တာပေါ့… “အောင်အောင်ရေ နည်းလမ်းပေးပါဦး…” “ဟာ ကိုကျော်ဟုပီဗျာ” ဆိုပီး ဆက် အကောင့်တစ်ကောင့်ဖွင့်ပေးတဃ်… နာမည်ကတော့အဆန်းဗျ မမကြီးများကိုရှဃ်ပြုစုပေးချင်သူတဲ့… ကောင်မလေးတွေကိုလည်း အပ်ပေးတဃ်… အာနဲ့အိမ်ရောက်တော့အပျင်းပြေဘဲဆိုပီး နီလာဆိုတဲ့အကောင့်နဲ့စချက်ဖြစ်တဃ်… “ဟိုင်းနီလာ…” “ဟုတ်တဲ့…” တအားပျော်သွားတာပေါ့ ကြိုးစားမဃ်ဆိုပီး… စကားတွေအများကြီးပြောဖြစ်ကြရင်းရင်းနှီးမူတွေရလာကြတဃ်… တစ်ဃောက်နဲ့တစ်ဃောက်ပုံတွေပို့ကြ ဗီဒရိုကော တွေပြောကြပေါ့… အဆင်ပြေနေပီဆိုတာ သိတော့အပြင်မှာတွေ့ဖို့ချိန်းတဃ်… မရပူးဘဲငြင်းတဃ်… တနေ့ကျတော့စိတ်တိုတိုနဲ့ “ငါနဲ့အမြဲခုလိုတွေပြောနေတာ…ဘာလို့ငြင်းရတာလဲ” ဆိုတော့ “အိမ်ကလူကြီးသိမှာစိုးလို့ပါ…” ကျော်လည်းနားလည်လိုက်ပီမခက်ဖူးဆိုတာကို… စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့စောင့်ရတော့တာပေါ့…
တနေ့ကျတော့ မသိတဲ့ဖုန်းကော ဝင်လာတဃ်.. “ကိုကျော်ကြီးလားရှင့် နီလာပါ… နီလာတို့တွေ့ကြရအောင်လေ..” “အင်း” ဆိုပီးနီလာဖွင့်ထားတဲ့လက်ဖက်သုတ်ဆိုင်လေးကို သွားပီးစကားစမြည်ပြောကြတာပေါ့… ဒီလိုနဲ့ နီလာပါးလေးကို ဖက်နမ်းလိုက်တဃ်… “ဟာ ကိုလူတွေကြည့်နေမဃ်လေ နောက်မှနော်” တဲ့.. အဲ့ဒါနဲ့ညနေဆိုင်ပိတ်တော့ နီလာကိုကားလေးမောင်းပီးသွားခေါတဃ်… နီလာဘော်ဒီကောက်ကြောင်းကတေ့ာ ၃၈ ၃၅ ၄၅ ရေဆင်းငါးကြီပေါ့ဗျာ… ကားနောက်ခန်းမှာထိုင်ရင်းဖက်ရင်းနဲ့ နီလာနို့တွေဘာတွေကိုင်မဃ်လုပ်တော့ “ကားပေါမှာ ဘဃ်လိုဖြစ်နေတာလဲ” တီးတိုးပြောပီး လက်ကိုဖဃ်ထုတ်တဃ် ဒီလိုနဲ့ ပလာဇာရှေ့ရောက်ခါနီးတော့ ပလာဇာအနောက်ကတောင်ပေါသားဟော်တဃ်ကို မောင်းဝင်လိုက်တဃ်… တောင်ပေါသားကို ရောက်တော့ ကောင်တာကို အခန်းဃူမဃ် ဆက်ရှင်နဲ့ဘဲ အခန်းရောက်မှငွေရှင်းမဃ်ဆိုပီးပြောပီ ဝိတ်တာကောင်လေးအနောက်က လိုက်လာခဲ့တဃ် နီလာကို တော့လက်ဆွဲခေါလာတာပေါ့… အခန်းရောက်တော့ ဝိတ်တာကောင်လေးကငွေရှင်းပီး အခန်းတံခါးပိတ်သွားတဃ်.. နီလာလေးက ကုတင်ပေါမှာ တင်ပါးလွှဲလေးထိုင်နေတဃ် ကျနော်က အကျီင်္နဲ့ပုဆိုးကိုချွတ်ပီး သေချာခေါက်ပီး ကူတင်ပေါတက်ရင်းနီလာကို ဖကိလှဲပစ်ပီး အငမ်းမရနှာခမ်းကိုစုပ်နမ်းရင်း နီလာရဲ့အကျီင်္ ဘော်လီ ထမီ အတွင်းခံတို့ကိုချွတ်ပစ်လိုက်တဃ် …ထို့နောကိနို့အုံလေးအား ခပ်ဖွဖွပွတ်သပ်ပီး အသာအဃာ ဆက်ကိုင်ချေမွပေးလိုက်သည်.
နီလာရဲ့နို့ ေတ႔ွကိုတပႊတ်ပႊတ်စို႔လိုက်သၫ်… နီလာလၫ်း ညၫ်းလာသၫ်.. အဖုတ်ကားလက်ထၫ်႔မွေလိုက်သၫ်…. “ကိုက်ျော..အားးး..ဟင်းး…ဟင်း…” ပီြးေတာ့နီလာေစာက်ဖုတ်ကိုလိုးဖို႔အတွက်.. ေပါင်ကိုကားပီး လီးေတ့ကာ ဖိခႀလိဳက်ေတာ့တဃ်.. ကတ်ျောလၫ်း သူ႔ေပါင်ကြားဒူးေထာက်ဝင် ပီး သူ႔အဖုတ်ကိုကြၫ်႔လိုက်တဃ် မို႔ေဖာင်းပီးအေမွးမရိွပူး ႏွာခးမ်သားေလးတွေကို လက်နဲ႔မွေလိုက်တဃ်…. အရမ်းကိုလွတဲ့ေစာက်ဖုတ်ဘဲ… ေပါင်ကိုမတင်ကာ ၿဖဲကားပီးလီးကို ေစာက်ရၫ်တွေစိုနေတဲ့အဖုတ်ထဲထိုးထၫ်႔လိုက်တဃ်… “ဗျဈ..ဘွတ်..ဗျဈ…ဗျဈ…” “ကိုက်ျော..အား…ကိုက်ျော….” ဖြၫ်းဖြၫ်းခင်ျးအဆံုးထိ ထိုးသွင်းလိုက်တဃ်.. နီလာေစာက်ဖုတ်ကရွဃ်ဘဲ… လီးတဈေျခာင်းလံုး ၫွဈထားတဃ်ေလ… အဆံုးလဲေရာက်ေတာ့ ပြႏ်ပီးေနာက်ပြနိဆုတ်ပီး ေရ႔ွတိုးေနာက်ဆုတ်ဖြၫ်းဖြၫ်းခင်ျးလုပ်တဃ်… ေစာက်ရၫ်တွေနဲ့ လီးကေပြာင်တင်းနေတာဘဲ.. အဝင်ေျခာလာေတာ့အရိွႏ်ေလးတငိလိုက်တဃ်… “ဘွတ်..ဖွတ်…ဗျဈ…ဗျဈ…ဖုတ်…ဖုတ်…” “ကိုက်ျော..အား…ဟင်း…ဟင်းးး…” လီးတဈဆံုးအရိွႏ်နဲ႔လိုးေတာ့ ေဂွးဥကတဖတ် ဖတ်ႏွင်႔ရိုက်နေတာ… အရမ်းကိုမိုက်တဃ်ျဗာ.. ဆဃ်မိနဈေလာက်ဗင်ျးလိုက်တဃ်…
နီလာလေးလည်းညည်းသံတွေထွက်နေတာဘဲဗျာ… “နီလာ..ကိုကျော်ကုန်းလိုးချင်တဃ်.. လေးဖက်ကုန်းပေးပါလား…” သူအိပ်ဃာကလူးလဲထပီး ကုန်းပေးတဃ်….. ဖင်အိုးကြီးပီးခါးသေးသွားတဃ်… နောက်ကနေဒူးထောက်ပီး လီးကို အဖုတ်ထဲထည့်ကာလိုးလိုက်တဃ်… “ဗျိ..ဇွိ..ဖွတ်..ဖတ်…ဖန်း..ဖန်း..ဖန်း” “ကိုကျော်…အား..ဟားးး…အိုးးရှီးးးရှီးးးအိုးးး” “ဘွတ်…ဖွတ်…ဖွတ်…ဖန်း…ဖန်း” “ကိုကျော်..အား…ရှီး…ရှီး…အိုးး..အားးး” နို့ကိုလှမ်းဆွဲပီးဆဃ်မိနစ်လောက်လိုးလိုက်တဃ်… နီလာလည်းသူ့ဖင်အိုးကြီးကိုနောက်ပြန်ဆောင်ဆောင့်ပေးတဃ်…အဲကွန်းခန်းထဲချွေးတပြိုက်ပြိုက်ကျတဃ်ဗျာ… ခဏကြာတော့ “ကိုကျော်..အားး…ရှီးးး…အားးးး….” နီလာမှာလေးဖက်ထောက်နေတာကမှောက်ကျသွားတဃ်…
ကျနော်လည်းခါးကို ဆွဲထားလိုက်ပီး ပြီးအောင်ဆောင့်ချလိုက်တော့တဃ်… ပြီးတော့မှ အိပ်ဃာပေါလှဲချလိုက်ကာ.. နီလာကိုဖက်ပီး…. “ကောင်းလား နီလာလေး” “မသိပူး” “မကောင်းပူးလား နီလာလေး” “မပြောဘူးကွာ” “ဟင်းးး…ဟင်းးး…ကိုကြီးမဝသေးဖူးနော်” “ထပ်လုပ်ဦးမလို့လား ကိုကျော် နီလာအချိန်မရပူးနော်.. .ဃောက်ျားကိုသူငဃ်ချင်းတွေနဲ့မုန့်သွားစားမလို့ လို့ပြောပီးထွက်လာတာ.. ဃောကျိားက ပွစိပွစိလုပ်နေတာနဲ့ စကားများပီး ထွက်လာတာ…” “မကြာပါဘူး ညီမလေးထပ်လုပ်ချင်သေးတဃ်” ပြောနေရင်းနဲ့ ကျနော်ပြန်ပီးထကြွလာကာ နောက်တချီလိုးလိုက်သေးတဃ် ပြီးမှ နီလာရော ကျနော်ပါရေဆေးကြပီး ဟိုတဃ်ကလစ်ထွက်ကာ နီလာကို အရင်လိုက်ပို့တဃ်.. ပီးမှ အိမ်ပြန်လာခဲ့လိုက်တဃ်… နောက်တော့ သူ့ဃောက်ျားလွတ်တိုင်းအမြဲလက်ဖက်သုတ်ဆိူင်လေးမှာ လက်ဖက်သုတ်လေးစားပီး အမြဲချိန်းလိုးဖြစ်ခဲ့ကြပါတော့တဃ်…..ပြီး

အပြာစာအုပ်

®Power By BNCHANNEL Re presentation Broadcaster Channel.